نداشتن قابلیتات بهانه بیشتر ماست برای حرکت نکردن می گیم اگر تواناییات مشخصی داشتم کاری می کردم کارستون ولی طبیعت حرف دیگه ای داره می گه اگر پر از زندگی باشی هر جایی رو تبدیل به فرصتات می کنی +یه حس خوب،یه شب اروم و قشنگ، یه شام بی نطیر تو رستوران یه جشن کوشولو به بهانه ی شب عشق تویه خونه کوشولو،یه پدر و پسر عاشق و مهربون با یه عالــــــــــــــمه جایزه که همیشه منو شرمنده لطفشون میکنن :)))))))))))))) اینها رو با هیچی نمیشه عوض کرد + به شدت از مردای قدکوتاه و بی خاصیت که اتفاقا اعتماد بادامه مطلب

غرق در افکار و غوطه ور در خیالات، پشت لپ تابم نشسته ام. دست چپم را به یاری سرم فرا خوانده ام تا ستونی باشه. مبادا تاب و تحمل سنگینی افکار درونش را نداشته باشه و فرو بریزه. طی الارض افکارم مرا را به 5_6 سال پیش میکشونه،زمانی که خیلی دوران خوبی برام بود. یه چندروزیه بجوری یاد حاج رضا یکی از دوستای قدیمی افتادم. یادش بخیر چقدر اذیتش میکردم،اذیتم میکرد.گاهی وقتا واقعا تو کل کل باهاش کم می آوردم اینجور وقتا واقعا حرص میخوردم و میخواستم هرجوری که هست تلافی کنم. وقتی میخواست از این شهر بره از هم دلخور ادامه مطلب

هنوز روی خیلی چیزها تاکید دارم.هنوز اصرار دارم کتابی رو که تهیهم حتی اگه قصه اش جذبم نکنه تا به آخر بخونمش حتی با شکنجه ی زیاد.هنوز اصرار دارم تا وقتی خوندن همه ی کتابایی که خریداریم تموم نشدن کتاب تازه ای نخرم، هنوز هم از خیابون های شلوغ بیزارم و هیچ وقت چای رو با قند نمی خورم. هنوز هم مثل بچگیا دوست دارم کتابامو افقی بچینم تا بیشتر به نظر بیان.هنوز هم هنوز هم نمی تونم از آبخوری های پارک آب بخورم. هنوز هم یاد نگرفتم چطوری خیلی بی عیبُ نقص سوت بزنم، هنوز هم مثل بچگیا همچین که یه خورده هوا سرد میادامه مطلب

روزای برفی این چند روز هوای برفی و خیلی دوست داشتمتو شمال  هیچ چیزی  قشنگ تر از یه روز  بارونی وبرفی برای من نیستخیلی شیطنت کردیم،من و محمدرضا :|عکسایی که انداختیم بی نظیر شدن،بیچاره همسری گاهی دعوامون میکرد،گاهی هم از سر ناچاری همراهمون میشد :))))))))))چند وقت پیش  کتابی  دیده بودم در مورد تاثیر احساس آدم ها بر شکل بلور های یخمثلا وقتی  آب تحت تاثیر خشم یه آدم قرار گرفته و منجمد شده شکل  بلور ها یه جورهو وقتی تحت تاثیر عشق آدم ها قرار گرفته شکل بلور ها یه جور دیگه استکاملا متفاوت  با هم و تحت تادامه مطلب

 غرق در افکار و غوطه ور در خیالات، پشت لپ تابم نشسته ام. دست چپم را به یاری سرم فرا خوانده ام تا ستونی باشه. مبادا تاب و تحمل سنگینی افکاردرونش را نداشته باشه و فرو بریزه. طی الارض افکارم  مرا را به 5_6 سال پیش میکشونه،زمانی که خیلی دوران خوبی برام بود. یه چندروزیه بجوری یاد حاج رضا یکی از دوستای قدیمی افتادم. یادش بخیر چقدر اذیتش میکردم،اذیتم میکرد.گاهی وقتا واقعا تو کل کل باهاش کم می آوردم اینجور وقتا واقعا حرص میخوردم و میخواستم هرجوری که هست تلافی کنم. وقتی میخواست از این شهر بره از هم دلخور بودیم بخاطر یه دوست مشترک یکی که خیــــــــــــــــــــــــــلی برام عزیز بود و هست،وقتی واسه خداحافظی تماس گرفت و خواست ببینیم همدیگرو گفتم دیگه هیچوقت نمیخوام ببینمش و مطمئنم که همینطوره هرچند دوست خوبی بود برای هر دومون ،خیلی چیزا بهم یاد داد و خیلی راه ها رو برام باز کرد ولی در مورد اون دوست مشترکــــــــــــ باهام صادق نبود. و این موضوع تا امروزم نتونست رفتارش و برام توجیه کنه... کاش اونروز اونجوری نمیشد...کاش زبون نگه میداشت و اون حرفا رو نمیزد...کاش حداقل با یکیمون روراست بود.   + دنیا پر است از انسان هایی با ظاهر زیبا، که هر روز لباسی نو بر تن می کنند ... ولی نزدیکشان که می شوی، بوی کهنگی اندیشه هایشان آزارت می دهد ... !    + لعنت به واقعیتهایی که آدمها رو از هم دور میکنه... + لعنت به غروری که.... چـــــــــــــــــــــــــــی بگم :(( خـــــــــــــــــــــدایا شکرت ادامه مطلب

هنوز روی خیلی چیزها تاکید دارم.هنوز اصرار دارم کتابی رو که خریدم حتی اگه قصه اش جذبم نکنه تا به آخر بخونمش حتی با شکنجه ی زیاد.هنوز اصرار دارم تا وقتی خوندن همه ی کتابایی که خریدم تموم نشدن کتاب تازه ای نخرم، هنوز هم از خیابون های شلوغ بیزارم و هیچ وقت چای رو با قند نمی خورم. هنوز هم مثل بچگیا دوست دارم کتابامو افقی بچینم تا بیشتر به نظر بیان.هنوز هم هنوز هم نمی تونم از آبخوری های پارک آب بخورم. هنوز هم یاد نگرفتم چطوری خیلی بی عیبُ نقص سوت بزنم، هنوز هم  مثل بچگیا همچین که یه خورده هوا سرد می شه لباس زمستونیامو زود از چمدون در میارم،  هنوز هم نمی تونم شال گردن رو اونقدر خوب بپیچم دور دماغُ دهنم که هم بتونم خوب حرف بزنم هم خوب نفس بکشم،هیچ وقت هم یاد نگرفتم اون رو کراواتی ببندم دور گردنم. هنوز هم زمستونا از هیچی به اندازه ی شال گردن پیچیدن  و دستکش  بدم میاد. هنوز هم خاطرات بعضی کوچه ها،بعضی خیابان ها و بعضی آدمها حالم رو خوب میکنه ، هنوز هم هیچ وقت  دستمو خوب لاک نمی زنم.هنوز هم دلم می خواد با تمام پول های توی جیبم کتاب بخرم. هنوز هم ترس ها،نگرانی ها و سوال های ذهنم رو می نویسم و عاشق بارونم . هنوز  هم از همه ی منشی های دکترها بدم می آد و از رفتن به بانک ها بیزارم. هنوز هم مثل بچگی ها دلم می خواد هر بار که قدم برمی دارم هر پایم را روی یک سنگفرش بذارم .هنوز هم  برام معمای خیلی چیزها حل نشده مثل جریان برق در سیم ها. هنوز هم لواشکـــــــــــــــــ و به همه خوردنی ها ترجیح میدم هنوز هم آدما رو زود می بخشم هنوز هم شبای بارونی سجاده ام زیر آسمون پهن میشه... هنوز  هم گاهی مثل بچگی ها فکر می کنم شاید یک روز آسمان بیفتد روی پشت بام ما و من بایدادامه مطلب

دلم سفر ميخواد...به دشت شقایق ها...از جنس ِ سفرهاي يهويي! كه بگم بريم؟ بگه بريم... بي چون و چرا ... بي مقدمه ... بي برنامه ...با يه همسفر از جنس ِ دوست!دلم يه جاده ميخواد كه دو طرفش پر از دشت باشه با یه عااااااااااالمه شقایق...با یه آسمون كه تمامش يه رنگه و بي انتهاست... يه جاده خلوت كه بشه مانتو رو درآورد! حتي روسري رو ...! كه بشه نشست روي در ماشين ِ در حال حركت ... صداي ضبط رو زياد كرد و جــــــــيغ زد ... يه آهنگ ترجيحا قديمي و پرخاطره ... مثلا بمون ِ محسن يگانه ... كه باهاش فرياد بزني "كـــــــاشكي تو رو سرنوشت ازم نگيره... ميترسه دلم بعد ِ رفتنت بگيره..."باد بخوره به مادامه مطلب

پـشـت چــراغ قــرمـــز یک اعتراف....

باید بنویسم

از اولش همه چیزو همهههههههههههههههههه چیزو.....

+گریه اش من و هم گریه دار میکرد؛ اما اشک او از سوزپیاز و اشک من از سوز نیاز بود :((((((((((((((

+تو این برزخ لعنتی دچار یه حس مبهم شدم..

+آخه من چی بگم آخدا اگه بنده هات هم ولم کنن تو یکی ول کنم نیستی....

خیلی خوشحالم که امروز برف اومد و باز هم داره می باره. خیلی خوشحالم که تونستم یک بار دیگه پشت پنجره بایستم و رد دونه های برف رو از اون ته تهای آسمون تا اون پایین پایین های زمین دنبال کنم.دیگه داشت دلم برای هوای برفی تنگ میشد.آخه برف و خیلی دوست دارم. و بیشتر از اون دوست دارم رو برفا را برم و صدای فشرده شدنش و زیر پاهام بشنوم.و اینکه با محمدرضا برف بازی کنیم.به لطف خدا الان داره رف میاد و منم یه عاااااااااااااااااااااالــــــــــــــــمه عاشقشم.+ خدا کنه تا فردا حسابی رو زمین بشینه تا من و محمدرضا یه دل سیر برف بازی کنیم.آخ که چه لذتی داره :))))))))))))))+ دعا میادامه مطلب

نداشتن امکانات بهانه بیشتر ماست برای حرکت نکردن می گیم اگر امکانات مشخصی داشتم کاری می کردم کارستون ولی طبیعت حرف دیگه ای داره می گه اگر پر از زندگی باشی هر جایی رو تبدیل به امکانات می کنی +یه حس خوب،یه شب اروم و قشنگ، یه شام بی نطیر تو رستوران یه جشن کوشولو به بهانه ی شب عشق تویه خونه کوشولو،یه پدر و پسر عاشق و مهربون با یه عالــــــــــــــمه جایزه که همیشه منو شرمنده لطفشون میکنن :)))))))))))))) اینها رو با هیچی نمیشه عوض کرد + به شدت از مردای قدادامه مطلب

چقدر بد که اینهمه گذشت

نمیدونم چرا اینهمه مدت اینجارو که انقدر

دوسش داشتم فراموش کردم

ولی قول میدم همین روزا برگردم